Abstract
AIM: This study aimed to find out the military physicians’ perceptions on participation to institutional decision making process and to investigate whether their attitudes on this process differ or not by their socio-demographic characteristics.
METHODS: This study carried out on 900 military phsicians who are personnel of 39 military hospital located on different geographical regions of Turkey. A questionnaire was used in this study as data collecting tool.
RESULTS: 91.8% of the participants were male, 88% were married, 39% were 36-40 ages, 91% were specialist, 92% were not manager and 35% have work experience for 11-15 years. 53.5% of the physcians declared that they did not agree with “my superiors ask me for input on on decisions that affect me at work” expression, 69% of them agreed with “there is opportunity for me to have a say in the running of this institution on matters that concern me” and 92% of them agreed with “everyone should be allowed to participate in decision making in the work place on matters that affect them”.
CONCLUSION: In this study, it was concluded that military phsicians ask for considering their opinions in decision making process on both of individual and organisational issues and they think that paticipation atmosphere is not on desirable level.

Askeri Doktorların Kararlara Katılım Tutumları Üzerine Bir Araştırma

Özet
AMAÇ: Çalışmada; Askeri Doktorların kararlara katılım hakkındaki algılarını belirlemek ve kararlara katılıma yönelik tutumlarının sosyo-demografik özelliklerine göre değişkenlik gösterip göstermediğini incelemek amaçlanmıştır.
YÖNTEM: Bu çalışma, TSK Sağlık Komutanlığına bağlı ve Türkiye’nin değişik bölgelerinde bulunan 39 asker hastanesinde görevli toplam 900 doktor üzerinde yapılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak anket yöntemi kullanılmıştır.
BULGULAR: Araştırma kapsamındaki doktorların; %91.8’inin erkek, %88’inin evli, %39’unun 36-40 yaş grubunda, %91’inin uzman tabip olduğu, %92’sinin yönetici görevi olmadığı, %35’inin 11-15 yıllık kıdemi olduğu, “işimi yapmamı etkileyecek üst düzey kararlarda söz hakkım vardır” ifadesine doktorların %53.5’inin katılmadığı, “uzmanlık alanıma giren konularla ilgili günlük faaliyetlerde söz hakkım vardır” ifadesine doktorların %69’unun katıldığı, doktorların %92’sinin “işyerinde herkese, kendisini etkileyen kararlara katılma hakkı verilmelidir” ifadesine katıldıkları belirlenmiştir.
SONUÇ: Askeri doktorların; gerek kendilerini ilgilendiren kararların alınması, gerekse örgütsel kararların alınmasında kendilerinin de fikirlerinin sorulmasını istedikleri, mevcut durumda katılım atmosferinin istenilen düzeyde olmadığını düşündükleri belirlenmiştir.